Moving On ~ another October

After living under the shadow and shade of our parents for 20 years, sending me off at Ernakulam South Railways station might had been much heavy for our father.  First time going on with own could not be imagined for them.  So all his peers at work were at the railway station to see off the junior.  Specific instructions were given NOT to get out of train until someone will come and call you by your name and your father's friend's name.  That looked a bit confusing.  Then the guy explained, don't get upset.  That is the safe practice when malayalees go to north India, just hold your luggage safe with you and my brother will come inside the coach to take you to their place.

Train left and whole journey was totally different than my daily trips.  It was the beginning of my search for making a living and to get rid of the loans on family assets.

Unbelievably I was not able to contact home for 3 days until reach Kingdom Of Saudi Arabia.  Calling from pillar telephone was a humangous effort.  First question from home was whether you had food or not.  As the objective was to make earnings, weekly telephone calls were like scripted.  Father and mother were consistently giving advise on be safe and to pray at the prayer times of the new country and all.  That season continued for two years to obtain the first annual leave.  Landing in the small airport at Willingdon Island was an unforgettable one as our parents were waiting at the arrival gate of airport.  Even though that vacation return was slightly painful for parents and for self, the gut to shoulder responsibilities were stopping tears.  Expectation was to provide the best luxury for our family and it continued for another 20 years!  countries changed, living styles changed, family was able to own a car, own a mobile phone and to own a desktop computer at early ages of internet.

Every anniversary of our parents were missed.

Every celebrations (onam / vishu) were missed.

Even when every birthdays were missed, mother used to tell during the weekly telephone call that pushpanjali at temple were done in your name.  That was a great blessing!

After 32 years of leaving home, this is the first birthday which I am moving on without them.

Surely hope they will be blessing me from wherever they are now.

dear father and mother, you both will live on me until we meet again.

-------------

 
-------------

ഇരുപത് വർഷത്തോളം മാതാപിതാക്കളുടെ സംരക്ഷണയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന എന്നെ എറണാകുളം സൗത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് യാത്രയാക്കുമ്പോൾ അച്ഛന് അത് വലിയൊരു വിഷമമായിരുന്നിരിക്കണം. ഒറ്റയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നത് അവർക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ജോലിസ്ഥലത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരെല്ലാം ആ 'ജൂനിയറിനെ' യാത്രയാക്കാൻ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിയിരുന്നു. ഒരാൾ വന്ന് എന്റെയും അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തിന്റെയും പേര് വിളിച്ച് പറയുന്നത് വരെ ട്രെയിനിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങരുത് എന്ന് കർശന നിർദ്ദേശം നൽകിയിരുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോൾ അല്പം ആശയക്കുഴപ്പം തോന്നി. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം വിശദീകരിച്ചു: "വിഷമിക്കേണ്ട, മലയാളികൾ വടക്കേ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ സുരക്ഷിതമായിരിക്കാൻ സ്വീകരിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ലഗേജ് സുരക്ഷിതമായി കൈവശം വെക്കുക; എന്റെ സഹോദരൻ കോച്ചിനുള്ളിൽ വന്ന് നിങ്ങളെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും."

ട്രെയിൻ യാത്ര തുടങ്ങി; എന്റെ പതിവ് യാത്രകളിൽ നിന്നെല്ലാം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു അത്. ഉപജീവനമാർഗ്ഗം കണ്ടെത്താനും കുടുംബസ്വത്തുക്കളുടെ മേലുള്ള കടബാധ്യതകൾ തീർക്കാനുമുള്ള എന്റെ പരിശ്രമത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.

അവിശ്വസനീയമെന്നു പറയട്ടെ, സൗദി അറേബ്യയിൽ എത്തുന്നതുവരെ മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് വീട്ടുകാരുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അക്കാലത്ത് പൊതുഫോൺ ബൂത്തുകളിൽ നിന്ന് വിളിക്കുക എന്നത് വലിയൊരു സാഹസമായിരുന്നു. വീട്ടിൽ നിന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ചോദിച്ചിരുന്നത് ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ എന്നായിരുന്നു. പണം സമ്പാദിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം എന്നതിനാൽ, ആഴ്ചയിലൊരിക്കലുള്ള ഫോൺ വിളികൾ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു. സുരക്ഷിതമായിരിക്കാനും, ആ പുതിയ രാജ്യത്തെ പ്രാർത്ഥനാ സമയങ്ങളിൽ പ്രാർത്ഥിക്കാനും അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴും ഉപദേശിക്കുമായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ വാർഷിക അവധി ലഭിക്കുന്നത് വരെ ആ അവസ്ഥ തുടർന്നു. വില്ലിംഗ്ടൺ ഐലൻഡിലെ ചെറിയ വിമാനത്താവളത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ആ നിമിഷം മറക്കാനാവാത്തതാണ്; കാരണം, വിമാനത്താവളത്തിലെ അറൈവൽ ഗേറ്റിൽ മാതാപിതാക്കൾ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ആ അവധി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചുപോകുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കൾക്കും എനിക്കും വിഷമമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള മനക്കരുത്ത് കണ്ണുനീരിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തി. കുടുംബത്തിന് മികച്ച ജീവിതസൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ആ യാത്ര തുടർന്നു - നീണ്ട ഇരുപത് വർഷത്തോളം! രാജ്യങ്ങൾ മാറി, ജീവിതശൈലികൾ മാറി; ഇന്റർനെറ്റ് പ്രചാരത്തിലായ കാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ സ്വന്തമായി കാറും മൊബൈൽ ഫോണും ഡെസ്ക്ടോപ്പ് കമ്പ്യൂട്ടറും സ്വന്തമാക്കാൻ കുടുംബത്തിന് സാധിച്ചു.

മാതാപിതാക്കളുടെ വിവാഹവാർഷികങ്ങളൊന്നും ആഘോഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

ഓണം, വിഷു തുടങ്ങിയ ആഘോഷങ്ങളെല്ലാം നഷ്ടമായി.

പിറന്നാൾ ദിവസങ്ങൾ പോലും ഒപ്പമുണ്ടാകാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ആഴ്ചയിലൊരിക്കലുള്ള ഫോൺ വിളികളിൽ അമ്മ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു - ക്ഷേത്രത്തിൽ എന്റെ പേരിൽ പുഷ്പാഞ്ജലി നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന്. അതൊരു വലിയ അനുഗ്രഹമായിരുന്നു!

വീടുവിട്ടിറങ്ങിയിട്ട് 32 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, അവർ കൂടെയില്ലാതെ ഞാൻ ആഘോഷിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ജന്മദിനമാണിത്.

അവർ ഇപ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നാലും എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പായും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛാ, അമ്മേ, നമ്മൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുന്നത് വരെ നിങ്ങൾ എന്നിൽ ജീവിക്കും.

  

Truth ~ only the truth ~ nothing but the truth

അപ്രിയസത്യങ്ങൾ പറയാതിരിക്കുന്നതാണ് അഭികാമ്യമെന്ന് പലപ്പോഴും കേട്ടിട്ടുണ്ട് എങ്കിലും സത്യം പറയാതിരിക്കുകയും എന്നാൽ നുണ പറയുകയും ചെയ്യുന്ന തമ്മിലുള്ള വൈരുധ്യത്തെ തിരിച്ചറിയണം.  സത്യം വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിച്ചാലുണ്ടാവുന്ന ദൂരവ്യാപകമായ പ്രശ്നങ്ങൾ പിടിച്ച് സത്യം പറയാതിരുന്ന് അതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകൾ എത്രമാത്രം വലുതാണെന്ന് പറയാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഓർക്കില്ല.  എന്നാൽ സത്യം മറച്ചുവെച്ച് നുണ പറഞ്ഞ് എത്രകാലം പുകമറയിൽ നിർത്താൻ പറ്റും എന്ന് നമുക്ക് ആലോചിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. രണ്ടും ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭവിഷ്യത്തുകൾ രണ്ടു രീതിയിലെ ദോഷങ്ങളും.

========

It is often said that it is better not to tell unpleasant truths, but we must recognize the contrast between not telling the truth and lying. We do not remember the far-reaching problems that arise when the truth is clearly presented and how great the misunderstandings that arise from not telling the truth are. But we cannot imagine how long we can keep the truth under a smokescreen by lying. The consequences of both are both harmful.

========

One man has been working tirelessly to earn wealth and stability in life.

Hard work and consistency made him isolated from his roots but he made considerable progress in terms of his career, personal life and upto some extent in family wealth.

After a long period of 30 years, he now has more luxury cars, many apartments and he renovated the ancestral home to decent designs.

But when he reach home, his father passed away and within 6 months of father's demise his mother also died.

All his family, sister and sister's children look at him but he is stumbled at the home ground carrying enough wealth, but no one who he wish those wealth to be used for are alive.

Is it me ~ such man staring at the palatial house while neighbors and relatives are looking at him from plot boundaries ?

Why did you take them so soon ?

One day, I ask God, Why did you take them so soon When they were such beautiful Souls? 

And he replied Because they completed the assignment. 

I gave them faster than others. 

The world was not worthy of the goodness they carried, So I brought them home. 

I asked again, But why didn't you give them more time to live? 

And he said, Because I saw the storms, you could not see. 

I protected them from the pain, the struggles, and the hardships that were yet to come. 

You see death. 

As a tragedy, I see it as a rescue With tears in my eyes. 

I asked then, why does it have to hurt this much? 

I leave me here carrying this pain, And he answered because grief is love with. 

Nowhere to go. 

The depth of your pain is a reflection of the depth of the blessing I placed in your life. 

Finally, I asked. 

How am I supposed to walk this Earth Without their light? 

And he said, you don't walk without it. 

You absorb their light. 

You carry it with you. 

Love the lessons and the memories they left behind. 

Their light did not disappear. 

It became a part of you. 

They are not only in your past they are waiting for you in a place where there is no goodbye.

===============/

ഒരു ദിവസം ഞാൻ ദൈവത്തോട് ചോദിച്ചു: "അത്രയും മനോഹരമായ ആത്മാക്കളായിരുന്നിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങ് അവരെ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തിരികെ വിളിച്ചത്?"

അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകി: "കാരണം, അവർ തങ്ങളുടെ നിയോഗം പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നു."

"മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ വേഗത്തിലാണ് ഞാൻ അവരെ ആ ദൗത്യം ഏൽപ്പിച്ചത്."

"അവർക്കുണ്ടായിരുന്ന നന്മയ്ക്ക് ഈ ലോകം യോഗ്യമായിരുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് തിരികെ വിളിച്ചു."

ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "പക്ഷേ, ജീവിക്കാൻ അങ്ങ് അവർക്ക് കൂടുതൽ സമയം നൽകിയില്ലല്ലോ?"

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "കാരണം, നിനക്ക് കാണാൻ കഴിയാതിരുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുകൾ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു."

"ഇനി വരാനിരുന്ന വേദനകളിൽ നിന്നും പോരാട്ടങ്ങളിൽ നിന്നും കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ നിന്നും ഞാൻ അവരെ സംരക്ഷിച്ചു."

"നീ മരണത്തെ ഒരു ദുരന്തമായാണ് കാണുന്നത്; എന്നാൽ കണ്ണുനീരോടെ ഞാൻ അതിനെ ഒരു രക്ഷപ്പെടലായി കാണുന്നു."

ഞാൻ അപ്പോൾ ചോദിച്ചു: "എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇതിന് ഇത്രയധികം വേദന നൽകേണ്ടിവരുന്നത്?"

"ഈ വേദനയും പേറി ഞാൻ ഇവിടെ അവശേഷിക്കുന്നു..." അതിന് അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകി: "കാരണം, ദുഃഖം എന്നത് മറ്റൊരിടത്തേക്കും പോകാനില്ലാത്ത സ്നേഹമാണ്."

"നിന്റെ വേദനയുടെ ആഴം, നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ നൽകിയ അനുഗ്രഹത്തിന്റെ ആഴത്തെയാണ് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്."

ഒടുവിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു:

"അവരുടെ പ്രകാശമില്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് ഈ ഭൂമിയിൽ മുന്നോട്ട് പോവുക?"

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "നീ അത് കൂടാതെ മുന്നോട്ട് പോവുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്."

"നീ അവരുടെ പ്രകാശത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു."

"നീ അത് നിന്നോടൊപ്പം കൊണ്ടുനടക്കുന്നു."

"അവർ അവശേഷിപ്പിച്ച പാഠങ്ങളെയും ഓർമ്മകളെയും സ്നേഹിക്കുക."

"അവരുടെ പ്രകാശം അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടില്ല."

"അത് നിന്റെ തന്നെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു."

"അവർ നിന്റെ ഭൂതകാലത്തിൽ മാത്രമല്ല ഉള്ളത്; വിടപറയലുകൾ ഇല്ലാത്ത ഒരിടത്ത് അവർ നിനക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്."

AMMA LOST HER PAIN. BUT WE LOST OUR AMMA FOREVER

ON 20th, TWO MONTHS EARLIER, AMMA LOST ALL HER PAINS. BUT WE LOST OUR AMMA FOREVER

I'm sorry, amma, I still feel like I failed to take care of you the way you took care of me while I was growing up. I begged God over and over to let you get better. I prayed that He would take

away your pain so you could come home, smile again, and call my name one more time.

But God had a different plan. He took all of your suffering away and welcomed you into a place where there is no more pain.  Now, whenever I cry, I remind myself that you are no longer hurting.

It's just that I'm the one who is still learning how to live with the pain of losing you and becomingan orphan. I miss you every single day, amma. And I love you forever until the day God allows us to meet again.

=====

=====

അമ്മയ്ക്ക് വേദനകൾ എല്ലാം ഇല്ലാതായി. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് അമ്മയെ എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെട്ടു

ക്ഷമിക്കണം, അമ്മേ, ഞാൻ വളർന്നുവരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്നെ പരിപാലിച്ചതുപോലെ അമ്മയെ പരിപാലിക്കാൻ ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടതായി എനിക്ക് ഇപ്പോഴും തോന്നുന്നു. അമ്മയെ സുഖപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ ദൈവത്തോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രാർത്ഥിച്ചു. അമ്മയുടെ വേദന മാറ്റിത്തരണമെന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു, അങ്ങനെ അമ്മയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വരാനും വീണ്ടും പുഞ്ചിരിക്കാനും ഒരിക്കൽ കൂടി എന്റെ പേര് വിളിക്കാനും കഴിയുമല്ലോ.

പക്ഷേ ദൈവത്തിന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പദ്ധതിയുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹം അമ്മയുടെ എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും എടുത്തുകളഞ്ഞു, ഇനി വേദനയില്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് അമ്മയെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ, ഞാൻ കരയുമ്പോഴെല്ലാം, അമ്മ ഇനി വേദനിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

അമ്മയെ നഷ്ടപ്പെട്ട് അനാഥനാവുന്നതിന്റെ വേദനയുമായി എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് ഇപ്പോഴും പഠിക്കുന്നത് ഞാനാണ് എന്നത് മാത്രമാണ്. എനിക്ക് നിങ്ങളെ എല്ലാ ദിവസവും മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു അമ്മേ. ദൈവം നമുക്ക് വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടാൻ അനുവദിക്കുന്ന ദിവസം വരെ ഞാൻ നിങ്ങളെ എന്നേക്കും സ്നേഹിക്കും.

അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ | WISH I HAD BEEN THERE

 അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്നു

അമ്മ എന്നോട് യാത്രപോലും പറയാതെയാണ് പോയത്. അമ്മയുടെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ ഞാൻ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നില്ല. വാക്കുകൾക്ക് വിവരിക്കാനാവാത്തത്ര വേദനയാണത് നൽകുന്നത്.

"അമ്മ എന്നെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നോ?" "അവസാനമായി അമ്മ എന്റെ പേര് വിളിച്ചിരുന്നോ?" - ഇന്നും ഞാൻ അത് ആലോചിക്കാറുണ്ട്.

അതായിരുന്നു അമ്മയുടെ അവസാന ദിവസമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി സമയം അവിടെ ചെലവഴിക്കുകയും അമ്മയുടെ കൈകൾ കുറച്ചുകൂടി മുറുകെ പിടിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ബാക്കിയുള്ളത് തീരാത്ത ആഗ്രഹവും കുറ്റബോധവും, മനസ്സിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും തെളിയുന്ന ഓർമ്മകളും മാത്രമാണ്.

അമ്മേ, അന്ന് കൂടെയിരിക്കാൻ കഴിയാത്തതിൽ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. സമയം പിന്നോട്ട് തിരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ, അമ്മയെ ഒരിക്കൽ കൂടി നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ഒരവസരം കൂടി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുമായിരുന്നു.

=========

=========

WISH I HAD BEEN THERE

Amma left without saying goodbye to me. And when her final breath came, I wasn't by her side. It hurts more than words can explain.

To this day, I still wonder, "Did Amma look for me?" "Did she call my name one last time?"

If I had known it was her last day, I would have stayed a little longer, holding her hand a little tighter.

Now all I have left is longing, regret, and memories that keep playing over and over in my mind.

Amma, I'm sorry I wasn't there.  If I could turn back time, I would only ask for one more chance to hold you in my arms.

60 days without amma.

Thank you for all blessings!

 

ഇത്തവണത്തെ ഈ സന്തോഷ ദിനത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച എല്ലാ സ്നേഹത്തിനും, അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കും, ഊഷ്മളമായ ആശംസകൾക്കും ഞങ്ങൾ ഏറെ കൃതാർത്ഥരാണ്. 🥰 സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും, ഫോണിലൂടെയും നേരിട്ടും ലഭിച്ച ഓരോ സന്ദേശവും ഈ സന്ദർഭത്തിനെ കൂടുതൽ അർത്ഥവത്താക്കി. 

ഈ മറുപടി സന്ദേശം ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയംഗമമായ നന്ദിസൂചിപ്പിക്കുന്നു.🙏  

കൂടാതെ ഓരോ വിവാഹ വാർഷിക ആശംസകളും നന്ദി പറയാനുള്ള ഒരു ചെറിയ മാർഗമാണ്.💌

സസ്നേഹം അമ്പിളിയും പ്രദീപും  ഒപ്പം അരവിന്ദും ആദിത്തും 🫶

===========

We are deeply grateful for all the love, blessings, and warm wishes we received on this joyous occasion. Every message—whether via social media, phone calls, or in person—made the moment even more meaningful.

This message conveys our heartfelt thanks.

It is also a small way for us to express our gratitude for every wedding anniversary wish.

=============

Another Teachers' Day

 Happy Teachers' Day to

the best ever turors of life.

ജീവിതത്തിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച അധ്യാപകർക്ക് 

അധ്യാപക ദിനാശംസകൾ.

നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്ന് മറ്റൊരു വിവാഹ വാർഷിക ദിനമാകുമായിരുന്നു!

അവിശ്വസനീയമായ ജീവിത പരിശീലനത്തിനും ഭ്രാന്തൻ പാഠ്യരീതികൾക്കും നന്ദി.

If you both were here, today would have been another wedding anniversary day!

Thank you for the incredible life coaching and insane teaching methods given.

Live the Life

I pray that you win in life, achieve every dream you've been working toward, and become the person you've always wanted to be.

genuinely want to see you succeed, rise above every challenge, and live the life you deserve.

Never stop believing in yourself, because I truly believe in you.

=======

ജീവിതത്തിൽ നീ വിജയിക്കട്ടെ, നീ ഇതുവരെ പരിശ്രമിച്ച എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങളും സാക്ഷാത്കരിക്കട്ടെ, നീ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയായി മാറട്ടെ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

നീ വിജയിക്കുന്നത് കാണാനും, എല്ലാ വെല്ലുവിളികളെയും മറികടന്ന്, നീ അർഹിക്കുന്ന ജീവിതം നയിക്കാനും ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

നീ സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്നത് ഒരിക്കലും നിർത്തരുത്, കാരണം ഞാൻ നിന്നിൽ ശരിക്കും വിശ്വസിക്കുന്നു.

❤️❤️‍🩹

Life happens !

 Life happens with give and take policies. 

The other day during our tour, we requested another tourist (who was unknown to us) to take our photo our our family with a scenic background where we visited.  That kind gentleman took few snaps which were really wonderful.

But, interestingly...  few minutes later, another tourist family requested me to take their group photo with the same scenery background!

So we all must give something to gain anything; 

Or 

without giving something you can't expect something from life!.

========

ജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് കൊടുക്കൽ വാങ്ങൽ നയങ്ങളിലൂടെയാണ്.

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞങ്ങളുടെ ടൂറിനിടെ, ഞങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച മനോഹരമായ ഒരു പശ്ചാത്തലമുള്ള ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ മറ്റൊരു വിനോദസഞ്ചാരിയോട് (ഞങ്ങൾക്ക് അജ്ഞാതൻ) ഞങ്ങൾ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ആ ദയാലുവായ മാന്യൻ കുറച്ച് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു, അത് ശരിക്കും അതിശയകരമായിരുന്നു.

പക്ഷേ, രസകരമെന്നു പറയട്ടെ... കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്ക് ശേഷം, മറ്റൊരു വിനോദസഞ്ചാരി കുടുംബം അതേ പ്രകൃതിദൃശ്യ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അവരുടെ ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ എന്നോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു!

അതിനാൽ നമ്മൾ എല്ലാവരും എന്തെങ്കിലും നേടാൻ എന്തെങ്കിലും നൽകണം;

അതായത് 

ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത എന്തെങ്കിലും നൽകാതെ!.

ഓണം, അരികെ തന്നെ, എന്നും ✨️

😥🌹🙏 ഓണം ആയല്ലോ🤲 അമ്മേ,

അച്ഛന് അരികെ തന്നെ,

എന്നും ✨️ ✨️

പറഞ്ഞിരുന്നതു പോലെ പുളിയിലക്കരയുള്ള സെറ്റു സാരിയായിരിക്കും ഓണക്കോടി, അല്ലേ.

😥💔

===============

It's another Onam again Amma,

Hope you are right next to Achan,

and as you always used to say, a set of sarees with tamarind linings may be your Onakkodi, right?

😥💔

അമ്മ ഒപ്പമില്ലാതെ മുപ്പതു ദിവസങ്ങൾ

അമ്മ ഒപ്പമില്ലാതെ മുപ്പതു ദിവസങ്ങൾ.

സ്വർഗ്ഗത്തിൽ [അമ്മ ഇപ്പോൾ ഉള്ള ലോകത്തിൽ] എത്തിയിട്ട്, 

എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർത്തു പിടിക്കാൻ കഴിയുന്നതുവരെ 

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു അമ്മേ, വിശ്രമിക്കൂ.

30 days without you here in this world,

Holding you in my heart until I can really hold you closer to me in heaven. Rest easy Amma.

In every ups and downs, you both stayed together stronger!

Grief ~ until we meet again!

Amma ~ celebrating birthday with Achan ~ in another world from which NO return option!

13th August ~ was achan's brithday.

When we tried to cut a cake on amma's birthday, she insisted on celebrating the birthday of achan too.

Probably Amma left us to join and celebrate birhtday with Achan this time.

Incidentally Amma's birthday was just three days before.

One lunch time with parnets and kids at our Home during 2019.

without them home does not feel it.

every corner reminds one or other memories of Amma an Achan.

always know that you both are watching us and seeing what we are doing!

==========

ഓഗസ്റ്റ് 13 ~ അച്ഛന്റെ പിറന്നാളായിരുന്നു.

അമ്മയുടെ പിറന്നാളിന് കേക്ക് മുറിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അച്ഛ ന്റെ പിറന്നാളും ആഘോഷിക്കണമെന്ന് അവൾ നിർബന്ധിച്ചു.

ഇത്തവണ അച്ഛ നൊപ്പം പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കാൻ അമ്മ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോപോയതായിരിക്കാം.

ആകസ്മികമായി, അമ്മയുടെ പിറന്നാൾ വെറും മൂന്ന് ദിവസം മുമ്പായിരുന്നു.

അവരില്ലാതെ വീട്ടിൽ അത് അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല.

എല്ലാ മൂലകളും അമ്മയെയും അച്ഛനെയും കുറിച്ചുള്ള ഒന്നോ അതിലധികമോ ഓർമ്മകളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഞങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്നും

ഞങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് കാണുന്നുണ്ടെന്നും 

എപ്പോഴും അറിയുന്നു !

വേഷങ്ങൾ

Wearing unwanted decorations and dressing up for someone else.

=====

ഇഷ്ടമല്ലാത്ത അലങ്കാരങ്ങൾ ചുമന്ന്

മറ്റാർക്കോ വേണ്ടി കെട്ടിയാടുന്ന വേഷങ്ങൾ

പരസ്യ പ്രസ്താവനകൾ.

പരസ്യ പ്രസ്താവനകൾ.

വെണ്ണ പുരട്ടുന്നവരുടെ കൈയിൽ എപ്പോഴും ഒരു കത്തി ഉണ്ടായിരിക്കും. ലക്ഷ്യങ്ങൾ മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കണം. അതുകൊണ്ടാണ് ആളുകൾ ആദ്യം സന്ദേശം ഓർമ്മിക്കുന്നത്, രണ്ടാമത്തേത് ബ്രാൻഡാണ്. ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രചാരണങ്ങൾ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിൽക്കുന്നില്ല, അവർ വികാരങ്ങൾ വിൽക്കുന്നു.

≈========

people who apply butter, always have a knife in their hand. Objectives must talk about values. That's why people remembered the message first and the brand second. The strongest campaigns do not sell products they sell emotions.

അടിയന്തിരം - പതിനാറ് ഊട്ട്

2026 ജൂലൈ 30 ആം തീയതി 

നിളാതീരത്ത് ഐവർമഠം ട്രസ്റ്റിന് കേന്ദ്രത്തിൽ അമ്മയുടെ അടിയന്തിര കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുവാൻ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. 

കോരപ്പത്ത് ട്രസ്റ്റിന് ഓഫീസിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഇന്ന്  രാവിലെ നാലുമണിക്ക് തന്നെ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. സഹോദരിയും കുട്ടികളും തലേ ദിവസം രാത്രി തന്നെ അവിടെ വന്ന് തങ്ങിയിരുന്നു ചെല്ലുമ്പോൾ തന്നെ നമ്മളെ കാത്ത് സഹോദരി കുട്ടികളോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു നേരെ കോരപ്പത്ത് ട്രസ്റ്റ് ഓഫീസിൽ ചെന്ന്  അമ്മയുടെ പേരും ഡീറ്റെയിൽ വിവരങ്ങളും പറഞ്ഞു .

ആ അസ്ഥി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കുടം പൊതിഞ്ഞ് പേരും മേൽവിലാസവും എഴുതിയ കടലാസിൽ നോക്കി ഉറപ്പു വരുത്തുന്ന ഒരു ആവശ്യപ്പെട്ടു അഡ്രസ്സ് നേതാക്കൾ റസീറ്റ് എഴുതിത്തന്ന അതിനുവേണ്ട ഫീസ് ഗൂഗിൾ പേ ചെയ്തു. 

മറ്റേ കുടവും എടുത്തുകൊണ്ട് നിളാതീരത്തെക്കു നടന്നു 

അവിടെ കാത്തു നിന്നിരുന്ന കർമ്മങ്ങളിൽ ഒരാളെ സീറ്റ് ആവശ്യപ്പെട്ടു റസീറ്റ് കൊടുത്തതിനു ശേഷം അവൈലബിൾ ആയിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു കർമ്മികളിൽ ഒരാളുടെ അടുത്തേക്ക് നമ്മളെ കൊണ്ടുപോയി. 

11 ദിവസത്തെ നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ബലി ആ കർമ്മിയുടെ ഉപദേശമനുസരിച്ച് യഥാവിധി  ചെയ്തു ഭാരതപ്പുഴയിൽ. 

അതിൽ കൂടുതൽ തവണ മുങ്ങി ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ കർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്തു അതിന് ശേഷം ഇളയതിൻറെ അടുത്തേക്ക് ബാക്കി കർമ്മങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ആ നമ്മളെ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുപോയി.

ഇതിനിടയ്ക്ക് പിണ്ഡം ഒഴുകുകയും അസ്തി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കുടവും അതോടൊപ്പം അമ്മയുടെ ജാതകവും എല്ലാം ഭാരതപുഴയിൽ ഒഴുക്കി.

ഈത്തവണത്തെ കർമ്മങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ ആത്മാവിനെ ഇഹലോകത്തിൽ നിന്നും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നതിനുള്ള 

അരികിലേക്ക് ഉയർത്തിയിരുന്നു അങ്ങനെ എന്താണ് പറഞ്ഞത് കർമ്മങ്ങൾ ഇതുവരെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളെ പ്രായശ്ചിത്തം  ദാനങ്ങൾ അടക്കം 24  ദാനങ്ങളും  നടത്തി ഇടങ്ങൾ ആരാധന ചെയ്തു.

ആദ്യത്തെ കർമങ്ങളുടെ ഭാഗം അവസാനിപ്പിച്ചു 

പിന്നീട് ഷോഡശ കർമ്മങ്ങൾ കാശിക്ക് പോവുക കാശിനാഥന് സമർപ്പിച്ചിട്ട് തിരികെ വരുക അങ്ങനെയുള്ള കർമ്മങ്ങളും ചെയ്തു 

പിന്നീട് ബാക്കിയുള്ള ബലികളും ബലികർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം ഉപദേശമനുസരിച്ച് ഇട്ട് അവിടെ ചെയ്തു. 

കർമ്മങ്ങൾക്ക് അവസാനം നമസ്കാരവും ചെയ്തു കർമ്മം ഗുരുദക്ഷിണയും വച്ച് 

ഇന്നത്തെ കാര്യങ്ങൾ കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തു നീ ഒരു വർഷം വരെയുള്ള ആ ചടങ്ങുകളെല്ലാം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഇനി വാർഷിക ആയിട്ടു വരുന്ന ശ്രാദ്ധം ആ സമയത്ത് ചെയ്താൽ മതി എന്നു പറഞ്ഞു. 

16 ദിവസങ്ങൾ കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തു ചെയ്യുമ്പോഴും ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് പ്രവേശിക്കാവൂ എന്നും 18 ആണ് കർമ്മി ഞങ്ങളോട് കുളിച്ച് വേഷംമാറി പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞത് .

thoughts

👀 left out in the middle of nowhere ?😕
let go of what's left from here, ✨️
focus on what remains.🙏
life moves on 🤲

സപിണ്ഡീ അടിയന്തിരം അറിയിപ്പ്

 സപിണ്ഡീ അടിയന്തിരം അറിയിപ്പ് 

ഞങ്ങളുടെ വാത്സല്യ മാതാവ് ചോറ്റാനിക്കര ആശുപത്രിപ്പടി പടിഞ്ഞാറുവശം ദീപമേള വീട്ടിൽ പരേതനായ 

എം കെ നാരായണൻ നായരുടെ ഭാര്യ 

സികെ സരസ്വതിഅമ്മ (78 വയസ്സ്), 2026 ജൂലൈ ഇരുപത് തിങ്കളാഴ്ച പുലർച്ചെ മഞ്ചേരിയിൽ മകളുടെ വസതിയിൽ നിര്യാതയായ വിവരം അറിഞ്ഞു നേരിട്ടും അല്ലാതെയും സാന്ത്വനമേകുകയും മരണാനന്തര  ചടങ്ങുകളിൽ സഹകരിക്കുകയും ചെയ്ത 

എല്ലാ ബന്ധുമിത്രാദികളെയും നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു. 

ആയതിന്റെ  സപിണ്ഡി അടിയന്തിരം 2026 ജൂലൈ മുപ്പതാം തീയതി രാവിലെ നാലുമണി മുതൽ  തിരുവില്ല്വാമല ഐവർമഠത്തിൽ വച്ച് നടത്തുവാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. 

സന്തപ്ത കുടുംബാംഗങ്ങൾ 

മക്കൾ, മരുമകൾ, പേരക്കുട്ടികൾ

അമ്മ - അസ്ഥിസഞ്ചയനം

ജൂലൈ 24 ആം തീയതി അമ്മയുടെ അസ്ഥിസഞ്ചയനം 

തിരുവില്വാമല ഐവർമഠം കോരപ്പത്ത് ട്രസ്റ്റ് കേന്ദ്രം

നിളാതീരത്ത്

സഞ്ചയനത്തിനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഏർപ്പാട് ചെയ്തിരുന്നു. രാവിലെ 5 മണിക്ക് എത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞത്. അതിനു കണക്കാക്കി മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. സഹോദരിയും കുട്ടികളും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.  

സൂര്യോദയ ശേഷമേ ചടങ്ങുകൾ നടക്കൂ എന്ന് ഓഫീസിൽ നിന്ന പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് 6 മണി വരെ അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്തു.

ആറുമണിയായപ്പോൾ ഒരു കർമ്മി വന്നു.

കിണ്ടിയും നൽകി പുഴയിൽ കുളിച്ച് കിണ്ടിയിൽ ജലം നിറച്ചു വരാൻ പറഞ്ഞു. കൂടെയുള്ളവർ തലയിൽ വെള്ളം തളിച്ചാൽ മതി എന്നും പറഞ്ഞു.

ഭാരതപ്പുഴയിൽ മൂന്നുതവണ മുങ്ങി കിണ്ടിയിൽ ജലവും നിറച്ച് ചിതയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.

കിണ്ടി ഭൂമിയിൽ വെച്ചു. 

കർമ്മം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള പ്രാർത്ഥനകളുടെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

ചിതയുടെ ഒരുവശത്തിരുന്ന് കഴിഞ്ഞു മൂന്നു ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് [ശിരസ്സ്, അരഭാഗം, പാദം] 

അസ്ഥികൾ എടുക്കുന്നതിനുള്ള ഉപദേശങ്ങൾ.

മരിച്ചയാളുടെ മക്കളും 

മക്കളുടെ മക്കളും എല്ലാവരും തൊട്ടു നിന്ന് 

ഓരോ ഭാഗങ്ങളിലെയും എടുത്തതിനുശേഷം എല്ലാം കർമ്മം ചെയ്യുന്നവർക്കും അസ്ഥികൾ എടുക്കാനുള്ള അവസരം കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ കർമ്മി വ്യക്തമായിട്ട് പ്രാർത്ഥനകൾ നല്ല രീതിയിൽ പറഞ്ഞു നൽകി. വിവരങ്ങൾ സൂര്യഭഗവാൻ, വെളിച്ചം, വിളക്ക് എല്ലാം അമ്മയ്ക്ക് മോക്ഷം കിട്ടുന്നതിനു വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചു വേണ്ടി.

അസ്ഥികൾ ശുദ്ധി 

ചെയ്തത്

തീർത്ഥത്തിലും, ഗോമൂത്രത്തിലും, പാലിലും, 

പിന്നീട് 

ചിതയിൽ തീർത്ഥം തളിച്ചു.

തീർത്ഥം തളിച്ചു കൊണ്ട് മൂന്ന് പ്രദക്ഷിണം വച്ചു.

നവധാന്യങ്ങൾ വിതറി.

വീണ്ടും നവധാന്യങ്ങൾ മണ്ണിൽ ശരിക്കും മിക്സ് ചെയ്യുന്നതിനു വേണ്ടി ഇളക്കി കൊടുത്തു. അതിനുശേഷം 

മൂന്നു തവണ പ്രദക്ഷിണം. 

കൈക്കോട്ട് എടുത്തു, 

സഞ്ജയന ത്തിനുശേഷം 

കുഴിക്കുവാൻ, വാഴ വെക്കുന്ന സങ്കല്പം.

അതു കഴിഞ്ഞു

കുടഞ്ഞ് എല്ലാവരും കീഴിലുണ്ടായിരുന്ന ബാക്കി ജലം വ്യക്തമായിട്ട് ചെരിച്ച് 

ഭൂമി തൊട്ട് നമസ്കാരം ചെയ്തു സഞ്ചയനം ചടങ്ങുകൾ പൂർത്തിയായി. 

കർമിക്ക് ദക്ഷിണനൽകി. 

സഹായിക്കും ദക്ഷിണ നൽകി. 

അസ്ഥികൾ എടുത്ത കുടം കെടാ വിളക്കിനു മുൻപിൽ വെക്കാൻ ഓഫീസിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

Rituals for our mother

സഞ്ചയനം അറിയിപ്പ്.

ഞങ്ങളുടെ അഭിവന്ദ്യ മാതാവ് ചോറ്റാനിക്കര, ആശുപത്രിപടി പടിഞ്ഞാറ് ദീപമേള വീട്ടിൽ പരേതനായ എം കെ നാരായണൻ നായരുടെ ഭാര്യ സി കെ സരസ്വതി അമ്മ 78 വയസ്സ് 2026 ജൂലൈ 20 തിങ്കളാഴ്ച പുലർച്ചെ മഞ്ചേരിയിൽ വെച്ച് നിര്യാതയായ വിവരമറിഞ്ഞ് സ്ഥലത്തെത്തി കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകുകയും തുടർന്ന് 2026 ജൂലൈ 21ന് ഐവർമഠത്തിൽ വച്ച് നടത്തിയ സംസ്കാര ചടങ്ങുകളിൽ ഒപ്പം നിൽക്കുകയും ദുഃഖത്തിൽ പങ്കു ചേരുകയും ചെയ്ത എല്ലാ ബന്ധുമിത്രാദികളെയും നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കുന്നു. 

സഞ്ചയനം: 2026 ജൂലൈ 24 ഐവർ മഠത്തിൽ വച്ച് രാവിലെ 5 മണി മുതൽ.

മക്കൾ - പ്രദീപ്, പ്രമീള

മരുമകൾ - അമ്പിളി.

Last rituals for amma

ചോറ്റാനിക്കര:ആശുപത്രിപടി പടിഞ്ഞാറു ദീപ മേള വീട്ടിൽ സി.കെ. സരസ്വതി അമ്മ (78) മഞ്ചേരിയിൽ മകളുടെ വസതിയിൽ അന്തരിച്ചു.

ഭർത്താവ് - പരേതനായ നാരായണൻ നായർ.

മക്കൾ - പ്രദീപ്, പ്രമീള

മരുമകൾ - അമ്പിളി.

സംസ്ക്കാരം 21-07-26 ന് ചൊവ്വാഴ്ച രാവിലെ 11 ന് ഐ വർമഠത്തിൽ നടക്കും.

20 July 2026: Amma left for her eternal abode.

On 20 July 2026, our Amma left for her eternal abode.

💔 gone, 😪 without saying a word 😥

look at her face, as if she was waiting to go.

Prayers🙏

one day

ഒരു ദിവസം, നിങ്ങൾ അവസാനമായി ഒരാളോടൊപ്പം ചിരിക്കും - അത് അവസാനമാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയില്ല. 

ഇന്നത്തെ സാധാരണ നിമിഷങ്ങളെ വിലമതിക്കുക. അവ നാളത്തെ വിലപ്പെട്ട ഓർമ്മകളായി മാറുന്നു.

One day, you’ll laugh with someone for the last time—and you won’t know it’s the last. 

Treasure today’s ordinary moments. They become tomorrow’s precious memories.

father

End of days ~

മരണം എന്റെ അച്ഛനെ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, അത് മന്ത്രിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. 

"ഇപ്പോൾ വരൂ. പോരാട്ടം കഴിഞ്ഞു." 

എന്റെ അച്ഛന്റെ കൈകൾ മൃദുവായി പിടിച്ച്, ഒരു പഴയ സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ, അദ്ദേഹം എന്തിനാണ് ഇത്ര ക്ഷീണിതനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി പറയുന്നു. 

"നിങ്ങൾ വേണ്ടത്ര ചുമന്നു. ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത പോലെ ഈ ഭാരം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി വഹിക്കട്ടെ. ഇവിടെ നിശബ്ദതയുണ്ട് 

ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് വിശ്രമിക്കാം."

=====≈==============

And when death found my father, I hope it Whisperd the following. 

"Come Now. The fight is done." 

And it takes my father's hand gently Like an old friend to understands why he is so tired. 

I hope it says to my father that "You have carried enough. Let me hold this weight for you as I Promises. Here there is quiet 

Here you can rest."

കാലം

ചില ദിവസങ്ങളിൽ വെയിൽ ലഭിക്കും. ചില ദിവസങ്ങളിൽ മഴ ലഭിക്കും. രണ്ടും ജീവിതരീതികളെ സഹായിക്കുന്നു. എണ്ണമറ്റ മഴക്കാലങ്ങളെ അതിജീവിച്ചതിനാലാണ് ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ വനങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത്. ഇന്നത്തെ മേഘങ്ങളെ നാളത്തെ പ്രവചനമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്. 

തുടരുക, കാലാവസ്ഥ മാറുകയാണ്.

കലഹം - കാരണം

നിന്റെ ബാല്യത്തിൽ അവർ നിന്നെ അവരുടെ കളിസ്ഥലത്ത് കളിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല, 

സ്വന്തം കളിസ്ഥലം നിർമ്മിച്ച് കളിച്ചാൽ മതി എന്ന് ഉപദേശവും.

അതിനു വേണ്ടി വിഭവ ശേഖരണം നടത്തി കൗമാരം കടന്നു പോയി!

യൗവ്വനാവസ്ഥയിൽ  കളിസ്ഥലവും പരിസര സൗകര്യങ്ങളും പൂർത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അവർ അവിടെ കളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പിന്നീടവർ  കളിക്കുവാൻ അനുവദിച്ചില്ല !

---

Forgive ~ forget ~ Go On

There are four people you have to forgive.

First: 

Your parents living or gone, whether they did their best or fell short.  They gave you your life and kept holding on to what they couldn't give.  You will let me keep you stuck.  Thank them for what they could offer you and let the rest go. 

Second:

The people you once loved, the ones who didn't stay, the ones who couldn't meet you where you were, wish them peace, wish them healing, but stop reopening a door that life already closed. 

Third: 

Everyone else who hurt you.  Strangers are those people who let you down.  You don't need an apology to forgive you. Need your peace?  Wipe the slate clean, not for them for you yourself. 

Fourth:

The hardest one Devotion of you that made mistakes that didn't know that you can't carry the fast forever.  This is now.  Forgiveness Isn't weakness, it's release, and you can't move forward.  If you're still dragging everything behind you, try and get serious about it. 

=============

നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കേണ്ട നാല് ആളുകളുണ്ട്.

ഒന്നാമത്:

നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരായാലും പോയവരായാലും, അവർ പരമാവധി ചെയ്താലും അല്ലെങ്കിൽ പരാജയപ്പെട്ടവരായാലും.  അവർ നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ ജീവൻ നൽകി, അവർക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്തത് മുറുകെ പിടിച്ചു.  നിങ്ങളെ കുടുക്കി നിർത്താൻ നിങ്ങൾ എന്നെ അനുവദിക്കും.  അവർക്ക് നിങ്ങൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതിന് നന്ദി, ബാക്കിയുള്ളവരെ വിട്ടയക്കുക.

രണ്ടാം:

നിങ്ങൾ ഒരിക്കൽ സ്നേഹിച്ച ആളുകൾ, താമസിക്കാത്തവർ, നിങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്ത് നിങ്ങളെ കാണാൻ കഴിയാത്തവർ, അവർക്ക് സമാധാനം ആശംസിക്കുന്നു, അവർ സുഖം പ്രാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പക്ഷേ ജീവിതം ഇതിനകം അടച്ചിട്ട ഒരു വാതിൽ വീണ്ടും തുറക്കുന്നത് നിർത്തുക.

മൂന്നാം:

നിങ്ങളെ വേദനിപ്പിച്ച മറ്റെല്ലാവരും.  അപരിചിതർ നിങ്ങളെ നിരാശപ്പെടുത്തിയ ആളുകളാണ്.  നിങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ക്ഷമാപണം ആവശ്യമില്ല.  നിങ്ങളുടെ സമാധാനം ആവശ്യമുണ്ടോ?  സ്ലേറ്റ് തുടച്ചുമാറ്റുക, നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയല്ല.

നാലാമത്:  

ഏറ്റവും കഠിനമായത് നിങ്ങൾക്ക് എന്നെന്നേക്കുമായി ഉപവാസം വഹിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിയാത്ത തെറ്റുകൾ ചെയ്ത നിങ്ങളുടെ ഭക്തി.  ഇതാണ് ഇപ്പോൾ. ക്ഷമ ബലഹീനതയല്ല, അത് മോചനമാണ്, നിങ്ങൾക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ല.

നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും എല്ലാം പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചിടുകയാണെങ്കിൽ, അത് ഗൗരവമായി എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.

Another year leaves with heavy lessons

എന്നത്തേയും പോലെ അവധിക്കാലത്തു വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ. 

അച്ഛൻ താടി നീട്ടി വളർത്തിയിരുന്നു.

ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ ഇത്തിരി നിർബന്ധിക്കേണ്ടി വന്നു എങ്കിലും, 

കൂടെ നിന്നെടുത്ത ചുരുക്കം ചില ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്ന് .

അജിച്ചേട്ടന്റെയും സീമചേച്ചിയുടെയും ആലുവയിലെ വീട്.

ജൂലൈയിലെ സന്ദർശനത്തിൽ എടുത്ത ചിത്രം.

അവധിക്കു വന്നപ്പോൾ കോട്ടയത്തുള്ള കാർത്തികിന്റെയും റിത്വിക്കിന്റെയും കൂടെ.

പിഴല ദ്വീപിൽ ഒരു ദിവസം.  ചോറ്റാനിക്കര സ്‌കൂൾ ഗ്രൂപ്പിലെ പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം.

1987GHS-SSC ബാച്ച് ചെക്കന്മാർ (boys) പിഴല ദ്വീപിൽ   

പ്രിയപുത്രൻ അരവിന്ദ് കാർ എടുക്കുന്നു.

ദിവാളി  ദീപം തെളിയിക്കുന്ന ഇളയ  പുത്രൻ ആദിത് 

ഗ്ലോബൽ വില്ലേജിലെ ഈജിപ്ത്യൻ ആർട്ടിസാൻമാരോടൊപ്പം.  അവർക്കു തോന്നിയത് ഞാൻ  ഒരു ഈജിപ്ത്യൻ ആണെന്ന് !

താമരശ്ശേരി കുടുംബത്തിലെ മില്ലേനിയൽസ് ജൻസീ കൂട്ടം ജെബേൽ ജെയ്‌സിൽ സൂര്യനെ വിളിച്ചു വരുത്തുന്നത് 

അബു ദാബിയിലെ  ബാപ്സ് ഹിന്ദു ക്ഷേത്രം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ 

ഗുപ്ത ഡോക്ടറിന്റെ പരിചരണം - ക്ലൂക്കോസ്    കുഴൽ  വഴി ?

ദുഫായിൽ മഴ പെയ്തപ്പോൾ - greatest of all times!

Unexpected blow ~ while talking to doctor

ഡോക്ടറുമായി സംസാരിക്കുന്നതിനിടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ അടി ~

അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ 

രാവിലെ  വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്നും നേരെ ആശുപത്രിയിലേക്ക് 

എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.  അച്ഛൻ  മടക്കമില്ലാത്ത യാത്രയിലേക്കും, അമ്മാമ്മയെയും പിങ്കുവിനെയും വിട്ടു കൊച്ചുമകൾ വിദേശത്തേക്കും പോയി.  

ഇമ വെട്ടാതെ, കണ്ണുനീർ തടഞ്ഞു  നിർത്തി നോക്കി നിൽക്കാൻ മാത്രം  വിധി.  

ചില  കാര്യങ്ങൾ  പോകും, ഓർമ്മകൾ  മാത്രമാക്കി.

 

ഇനി ? 

അടിയന്തിര കർമങ്ങൾ വരെ വീട്ടിൽ തന്നെ അമ്മയോടൊപ്പം. 

അച്ഛൻ കിടന്നിരുന്ന മുറി 

ജോലി സ്ഥലത്തേക്ക് മടക്ക യാത്ര.  എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും കൂടെ   നിന്നിരുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടവർക്കെല്ലാം ഒത്തിരി സ്നേഹം  

പ്രഭാത നടത്തം തുടരുന്നു.  ചെരുപ്പുകൾ മാറ്റി.  സ്വയം നൽകുന്ന സമ്മാനം. 

 

പ്രിയ നണ്‌പരോടൊപ്പം ആട് 3 കാണാൻ 

അരവിന്ദ് - യൂണിവേഴ്സിറ്റി  കോൺവൊക്കേഷൻ 

ഷാർജ അൽ നഹ്ദ അൻപു സഹോദരർകളുടെ വീട്ടിൽ ഒത്തു ചേരൽ 

നമത്  എന്ന നാമത്തിൽ എഴുതിയിരുന്ന സുഹൃത്ത് യാത്രയായി.

Namath_SrikanthSomanathan - a solid person met over internet.  Very sad to note that he passed away.

മരുഭൂമിയിൽ രാത്രി വാസം 

വെള്ളത്തിലൂടെ സ്കൂട്ടറോടിക്കുന്ന ജെൻസി 

വാഹനം മാറുന്നു.

 അഴകിയ രാവണൻ [എന്റെ പ്രാഡോ ]  ലാൻഡ് ക്രൂയ്സറിനു വഴി മാറിയപ്പോൾ 

ഭാരിച്ച പാഠങ്ങളുമായി ഒരു വർഷം കൂടി കടന്നുപോകുന്നു.

1974~75 PrAThI and 2026 PrAThI

കലണ്ടറിലേ തിയ്യതി മാത്രമേ മാറുന്നുള്ളു, സ്വഭാവത്തിലും ശീലങ്ങളിലും പിടിവാശിയുള്ള കുട്ടി ഇപ്പോഴും ചെറുതായി തന്നെ ഇരിക്കുന്നു.

ഔദ്യോഗിക ജന്മദിനാശംസകൾ പ്രതിയ്ക്ക് - പ്രദീപിന്.