100 Days Sketching | നൂറുദിനവരകൾ - 2026

 

100 Days Sketching | നൂറുദിനവരകൾ

2025 is a year of many unexpected and unforeseen events (both personal and public). 

That's why it was possible to think of new plans. 

When a question came from friends whether there would be a 100dayssketching challenge like in the past few years, I couldn't say no. 

Although I was skeptical about whether I would have time to draw, there is something surprising in the fact that I was able to pick up a pencil.

Today, this year's 100dayssketching challenge is completing its hundred days.

Lots of love to all the friends who inspired the lines for many days.

The picture behind today's line came from Madam's (Ms.Regina Mazhar) WhatsApp status.

I was able to draw only pencil lines [I still don't have the courage to say pictures] every day in the 100dayssketching challenge. 

A big thank you to our father (Ramachandran Nair K S), all my firends and cousins, Shiny Varghese Kanattu, Dr. Shamna Hassan, V.P. Sreekumar, Nanda Kummar, and the members of the 100dayssketching challenge group who supported all the pictures drawn.

വനവാസമോ? സന്യാസമോ?

ഒരു വാർത്ത കേട്ടതിനു ശേഷം.... [രണ്ട് തീവ്ര നിലപാടുകളിലാണെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ വീക്ഷണങ്ങളില്ല]

Good Friday ~ ദുഃഖ വെള്ളി

 നല്ല ആത്മാക്കൾ പല സാഹചര്യങ്ങളിലായി പലതവണ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ക്രൂശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ക്രൂശിതനായെങ്കിലും
തന്നെ ക്രൂശിച്ചവരോട് പൊറുക്കണേയെന്നാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചതും.

ചരിത്രം തുടരുന്നു.

100days 💔

അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദിവസം ജീവിതം മാറി. ലോകം ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, പക്ഷേ സ്വന്തം ഹൃദയം നിശ്ചലമായ അവസ്ഥ.

എനിക്കും ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്കും ഇടയിൽ ഒരിക്കൽ നിന്നിരുന്ന മനുഷ്യൻ പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

പക്ഷേ  എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നു മാത്രമല്ല, എന്റെ സുരക്ഷയും വഴികാട്ടിയും എന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ മതിലും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴും വീട്ടിലേക്ക് ഫോൺ ചെയ്യുമ്പോൾ "അച്ഛനെന്തെടുക്കുകയാണ് എന്ന സ്ഥിരം ചോദ്യം" വിഴുങ്ങുന്ന അവസ്ഥ. അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കാൻ ഫോണിലേക്ക് എത്തുന്നു,

എന്നിട്ട് യാഥാർത്ഥ്യം മന്ത്രിക്കുന്നു - അദ്ദേഹം ഇനി ഇവിടെയില്ല.

എന്നാൽ ഞാൻ എടുക്കുന്ന ഓരോ ചുവടും, ഞാൻ വഹിക്കുന്ന ഓരോ ശക്തിയും, അദ്ദേഹം എന്റെ ഉള്ളിൽ അവശേഷിപ്പിച്ച ഒന്നാണ്.

കാരണം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭാവത്തിലും, ഞാൻ ഇന്നും [അദ്ദേഹം പോയിട്ട് നൂറു ദിവസങ്ങൾ ആയ ഏപ്രിൽ മൂന്നാം തിയതി - 3rd April 2026 - ഇന്ന്] ശക്തമായി നിൽക്കാൻ കാരണം എന്റെ അച്ഛനാണ്.

പ്രതി - PrAThI 

-------------------------------------------------------------------------------

The day I lost my father, my life changed. The world was moving, but my own heart was still.

The man who once stood between me and all the storms around me suddenly disappeared.

But I lost not only my father, but also my safety, my guide, my strongest wall.

Some days I still call home and the constant question of "What's going on with Dad?" swallows me. I reach for the phone to call him,

And then reality whispers - he's no longer here.

But every step I take, every strength I carry, is something he left inside me.

Because, even in his absence, I am still standing strong today [April 3rd, 2026 - today] because of my father.

പ്രതി - PrAThI 

Generational Wealth ~ Quest

Respect to every man who is building his life alone without a rich family, without his father's money.  Every step forward is earned through discipline, sacrifice, and silent struggle. 

There are no shortcuts, no safety nets, just resilience and hard work. 

That kind of journey forges real character and unbreakable strength, because man who builds himself from nothing carries a value that can never be taken away.

സമ്പന്നമായ കുടുംബമില്ലാതെ, പിതാവിന്റെ പണമില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന ഓരോ മനുഷ്യനെയും ബഹുമാനിക്കണം. 

അച്ചടക്കം, ത്യാഗം, നിശബ്ദ പോരാട്ടം എന്നിവയിലൂടെയാണ് ഓരോ ചുവടും നേടുന്നത്. 

കുറുക്കുവഴികളില്ല, 

സുരക്ഷാ വലകളില്ല, 

പ്രതിരോധശേഷിയും കഠിനാധ്വാനവും മാത്രം. 

അത്തരമൊരു യാത്ര യഥാർത്ഥ സ്വഭാവവും തകർക്കാനാവാത്ത ശക്തിയും രൂപപ്പെടുത്തുന്നു, കാരണം ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് സ്വയം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും എടുത്തുകളയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു മൂല്യം വഹിക്കുന്നു.

aren’t you scared?

Someone asked me: "aren’t you scared?" 

scared? 

my response:

I once packed my whole life into a 23kilogram suitcase and moved to a country where I didn’t know anyone.  that scariest move became my biggest asset!

ഒരാൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു: "നിനക്ക് പേടിയില്ലേ?"

പേടിയാണോ? 

എന്റെ മറുപടി:

ഒരിക്കൽ ഞാൻ എന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ 23 കിലോഗ്രാം ഭാരമുള്ള ഒരു സ്യൂട്ട്‌കേസിൽ പൊതിഞ്ഞ് ആരെയും അറിയാത്ത ഒരു രാജ്യത്തേക്ക് താമസം മാറ്റി. അന്നത്തെ  ഏറ്റവും ഭയാനകമായ നീക്കം എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആസ്തിയായി മാറി!

conviction / ബോധ്യം

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛാ,

അങ്ങ് ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രം നിലനിന്നിരുന്ന എന്റെ ഒരു പതിപ്പുണ്ട്. ആ പതിപ്പ് കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിൽ ചിരിച്ചിരുന്നു, കൂടുതൽ ബോധവാനായിരുന്നു, കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അങ്ങ് ഈ ലോകത്തു നിന്നും പോയപ്പോൾ, ആ പതിപ്പ് എന്നോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടില്ല. അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന എല്ലാവരും പൂർണ്ണമായും പോകുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവാണോ അത്.

=========

My Beloved father,

There is a version of me that existed only while you were here. That version laughed easier, trusted more, believed longer. When you left, that version didn't follow me forward. Its stayed behind with you-- proof that not everyone who disappears leaves completely.

Life truth ~ Dark but real

തികച്ചും സൗജന്യമായി നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന 

സൗഭാഗ്യങ്ങൾ ആണ് മാതാപിതാക്കൾ.

ബാക്കിയെല്ലാ ഉന്നതികൾക്കും

ബാദ്ധ്യതകളുടെ ചങ്ങലക്കെട്ടുകൾ ഉണ്ട്.

സാമ്പത്തികമോ അല്ലാതെയോ ഉള്ള

യാതൊരു ഞെരുക്കങ്ങളുമില്ലാതെ

കൈവന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളുടെ 

മഹത്വം മനസിലാകുമ്പോഴേക്കും

നമ്മൾ നശ്വരതയിലെത്തിയിട്ടുണ്ടാവും.

======

"your parents are the only free gifts you received.  rest all are being paid by yourself in one form or the other." PrAThI ©️ 2026 Feb 10th

Wounds never heal 💔

കാലം എല്ലാ മുറിവുകളെയും ഉണക്കുമെന്ന് അവർ പറയുന്നു. പക്ഷേ, ചില ദിവസങ്ങളിൽ, നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ നടുവിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുന്നതായി തോന്നും. അച്ഛനില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഏകാന്തത മറ്റൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ശ്വസിക്കുന്നു, ഞാൻ ചലിക്കുന്നു, ഞാൻ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു - പക്ഷേ അതിലൊന്നും അച്ഛനില്ലാതെ പൂർണ്ണത അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. അങ്ങ് എന്റെ പിതാവ് എന്നതിനേക്കാൾ നീതിമാനായിരുന്നു, എന്റെ സംരക്ഷകനായിരുന്നു, എന്റെ ശാന്തതയായിരുന്നു, മറ്റെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങളിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആയിരിക്കുമ്പോൾ ഓടിയെത്താൻ എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലം. ഇപ്പോൾ, ഈ നിശബ്ദതയിൽ, വാക്കുകളിൽ പറയാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ ഞാൻ ആ നഷ്ടം അനുഭവം അറിയുന്നു. അച്ഛന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ, ആ കൈ എന്റെ തോളിൽ വയ്ക്കുന്നത് അനുഭവിക്കാൻ, ഒരിക്കൽ കൂടി എന്റെ ഒപ്പം ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ട പിതാവേ, ശക്തനാകാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. പക്ഷേ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നു. എപ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ കുഞ്ഞ് - പ്രതി ~ പ്രദീപ്.

----------

Thev say time heals all wounds. but

some days, still feel like I'm standing alone in the middle of the world we used to share. There's nothing lonelier than living in a world that no longer has you in it. I breathe, I move, I smile--but none of

it feels whole without you. You were more than iust my father. You were my protector, my calm, my place to run when evervthing else was loud and confusing. And now, in this silence, I miss you in ways I can't put into words. I wish I could hear your voice, feel your hand on my shoulder, just once more I'm still here. dear father, trving to be strong. But a part of me left when you did. Love always, Your child ~ PrAThI | Pradeep

അച്ഛനില്ലാതെ മുപ്പതു ദിവസങ്ങൾ / Thirty days without Dad.

 

അച്ഛനില്ലാതെ മുപ്പതു ദിവസങ്ങൾ.
❤️‍🔥

അങ്ങയുടെ ശബ്ദവും, ചിരിയും,
സാന്നിധ്യവും എനിക്ക് നഷ്ടമായി,
വലിയ പിന്തുണയോടെ
എന്നും ഞങ്ങളുടെ പിന്നിൽ ഉയർന്നു നിന്നിരുന്ന,
നന്മയുള്ള വെളിച്ചം മറഞ്ഞത് തീരാത്ത നഷ്ടം.

സ്വർഗ്ഗത്തിലെ എന്റെ അച്ഛന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി, അങ്ങ് എന്റെ പിന്തുണയും,
എന്റെ ശക്തിയും,
എന്റെ സംരക്ഷകനുമായിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ അങ്ങു മുകളിൽ നിന്ന്
എന്നെ വീക്ഷിക്കുന്ന
എന്റെ മാലാഖയാണ്.
ഹൃദയത്തിൽ ഇനിയെന്നും.

അങ്ങയുടെ പാരമ്പര്യം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുക എന്നതാണ് ഇനിയുള്ള ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം.
=======
Thirty days without Dad.
❤️‍🔥

I miss your voice, your laughter, your presence,
the light of goodness that always stood behind us with great support,
and the loss that will never end.

In memory of my father in heaven,
you were my support,
my strength,
my protector.
Now you are my angel,
watching over me from above.
Forever in my heart.
Our responsibility now is to carry on your legacy.

news ~ relating info - how

ഇടയ്ക്ക് ഓർക്കാറുണ്ട്.  ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മരിച്ചു പോയാൽ ഇത്ര ദൂരെ നിന്ന്  നീയെങ്ങിനെ അറിയുമെന്ന്.  

എങ്കിലും എന്റെ മരണം നീയറിയാതിരിക്കട്ടേ.

വെറുതെയാണെങ്കിലും ഞാൻ നിന്നെ മറന്നു പോയെന്ന് കരുതിയെക്കുക.

I think sometimes; If I suddenly die, how would you know from so far away? 

But I hope better you don't know about my death. 

Even if it's just for fun, you can think that I've forgotten you.