ശ്രീ അയ്യപ്പ ചരിതവും മണ്ഡലവ്രത മഹത്വവും
1. ദിവ്യമായ ജനനം: ഹരിഹരപുത്രൻ
ദുർഗ്ഗാദേവിയാൽ വധിക്കപ്പെട്ട മഹിഷാസുരന്റെ സഹോദരിയായിരുന്ന മഹിഷി എന്ന അസുരസ്ത്രീയിൽ നിന്നാണ് ഈ കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. പ്രതികാരം ലക്ഷ്യമിട്ട്, മഹിഷി കഠിനമായ തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുകയും ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഒരു വരം നേടുകയും ചെയ്തു. ശിവന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും സംയോഗത്തിൽ ജനിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് മാത്രമേ തന്നെ വധിക്കാൻ കഴിയൂ എന്നായിരുന്നു ആ വരം. ഇരുദേവന്മാരും പുരുഷന്മാരായതിനാൽ, ഇത്തരമൊരു ജനനം അസാധ്യമാണെന്ന് മഹിഷി വിശ്വസിച്ചു.
ഈ വരത്താൽ ശക്തിയാർജ്ജിച്ച മഹിഷി, സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും അക്രമങ്ങളും ഭീകരതയും അഴിച്ചുവിട്ടു. അവളെ പരാജയപ്പെടുത്താനായി, വിഷ്ണു ഭഗവാൻ മോഹിനി എന്ന അതിമനോഹരമായ സ്ത്രീരൂപം സ്വീകരിക്കുകയും ശിവനുമായി ചേരുകയും ചെയ്തു. ഈ ദിവ്യമായ സംയോഗത്തിലൂടെ, സംരക്ഷണത്തിന്റെയും പരിവർത്തനത്തിന്റെയും ശക്തികൾ ഒത്തുചേർന്ന ഒരു തേജസ്വിയായ കുട്ടി ജനിച്ചു. അവനാണ് 'ഹരിഹരപുത്രൻ' (ഹരി അഥവാ വിഷ്ണുവിന്റെയും, ഹരൻ അഥവാ ശിവന്റെയും പുത്രൻ).
2. പന്തളത്തെ മണികണ്ഠൻ എന്ന രാജകുമാരൻ
ശിവനും വിഷ്ണുവും ചേർന്ന് ആ ശിശുവിനെ പമ്പാ നദിക്കരയിൽ കിടത്തി; കുഞ്ഞിന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു സ്വർണ്ണ മണിയും കെട്ടിയിരുന്നു. സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതിരുന്ന പന്തളം രാജാവായ രാജശേഖരൻ, ഒരു വേട്ടയാടലിനിടയിൽ തേജസ്വിയായ ഈ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടെത്തുകയും, ദൈവങ്ങൾ നൽകിയ സമ്മാനമായി കരുതി ദത്തെടുക്കുകയും ചെയ്തു. കഴുത്തിലെ മണിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രാജാവും രാജ്ഞിയും കുട്ടിക്ക് 'മണികണ്ഠൻ' എന്ന് പേരിട്ടു.
അസാധാരണമായ ബുദ്ധിശക്തിയും, ആയോധന നൈപുണ്യവും, കരുണയും പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ് മണികണ്ഠൻ വളർന്നുവന്നത്. എന്നാൽ, പിന്നീട് രാജ്ഞിക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു മകൻ (രാജരാജൻ) ജനിച്ചപ്പോൾ, ഒരു കുതന്ത്രക്കാരനായ മന്ത്രി രാജ്ഞിയുടെ മനസ്സിൽ മണികണ്ഠനെതിരെ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ വളർത്തി. സ്വന്തം മകന് രാജസിംഹാസനം ഉറപ്പാക്കാൻ രാജ്ഞിയെ അദ്ദേഹം പ്രേരിപ്പിച്ചു.
3. പുലിപ്പാലിനായുള്ള യാത്ര
ആർക്കും സംശയം തോന്നാത്ത വിധം മണികണ്ഠനെ ഒഴിവാക്കാൻ, രാജ്ഞി കഠിനമായ തലവേദന അഭിനയിച്ചു. മന്ത്രിയുടെ കൈക്കൂലി വാങ്ങിയ രാജവൈദ്യൻ, കാട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവരുന്ന ഒരു പെൺപുലിയുടെ പാൽ മാത്രമാണ് ഇതിനുള്ള ഏക പ്രതിവിധിയെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
രാജാവിന്റെ എതിർപ്പുകൾ അവഗണിച്ച്, 12 വയസ്സുകാരനായ മണികണ്ഠൻ പുലിപ്പാൽ കൊണ്ടുവരാൻ സ്വയം സന്നദ്ധനായി. തലയിൽ ഭക്ഷണപ്പൊതിയും മറ്റും അടങ്ങിയ ഒരു കെട്ട് (ഇന്നത്തെ ഇരുമുടിക്കെട്ടിന്റെ പൂർവ്വരൂപമായ 'പള്ളിക്കെട്ട്') വഹിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം യാത്ര തിരിച്ചു. വനത്തിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം മഹിഷിയെ കണ്ടുമുട്ടുകയും, അവളുമായി ഘോരയുദ്ധത്തിലേർപ്പെട്ട് അവളെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവതാരോദ്ദേശ്യം പൂർത്തിയായി. മഹിഷി മരിച്ചപ്പോൾ, ഒരു ശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായി അവൾ 'ലീല' എന്ന ദേവകന്യകയുടെ രൂപം പ്രാപിച്ചു. അവൾ അയ്യപ്പനോട് തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. എന്നാൽ ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കാൻ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധനായിരുന്ന അദ്ദേഹം അത് നിരസിച്ചു. പകരം, ആദ്യമായി ദർശനത്തിനെത്തുന്ന ഭക്തർ (കന്നിസ്വാമിമാർ) ആരും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാലം വരുമ്പോൾ അവളെ സ്വീകരിക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
4. പുലിപ്പുറത്തേറിയുള്ള മടക്കയാത്രയും ശബരിമലയുടെ സ്ഥാപനവും
മഹിഷിയെ വധിച്ച ശേഷം, ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരും പുലികളുടെയും പെൺപുലികളുടെയും രൂപം സ്വീകരിച്ച് മണികണ്ഠനൊപ്പം പന്തളത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു പെൺപുലിയുടെ പുറത്തേറി, ചുറ്റും മറ്റ് പുലികളുമായി കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന ബാലരാജകുമാരനെ കണ്ട് രാജസഭ അമ്പരന്നുപോയി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൈവികത തിരിച്ചറിഞ്ഞ രാജ്ഞിയും രാജാവായ രാജശേഖരനും പശ്ചാത്താപത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണ്, രാജപദവി സ്വീകരിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ മണികണ്ഠൻ അത് നിരസിച്ചു. താൻ ധർമ്മശാസ്താവാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തിയ അദ്ദേഹം, തന്റെ ഭൂമിയിലെ ദൗത്യം പൂർത്തിയായതായി അറിയിച്ചു.
തന്റെ ദിവ്യലോകത്തേക്ക് മടങ്ങുന്നതിന് മുൻപ്, തന്റെ ക്ഷേത്രം എവിടെ നിർമ്മിക്കണമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കാനായി അദ്ദേഹം ഒരു അമ്പ് എയ്തു. ആ അമ്പ് പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ ശബരിമലയിൽ (രാമായണത്തിലെ ശബരി എന്ന താപസിയുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലം) ചെന്നു പതിച്ചു. ക്ഷേത്രദർശനത്തിനായുള്ള പവിത്രമായ ചിട്ടകളെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം രാജാവിന് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി. 41 ദിവസത്തെ മണ്ഡല വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുക, കറുപ്പോ നീലയോ നിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുക, അഹംഭാവം വെടിയുക എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓരോ തീർത്ഥാടകനെയും അയ്യപ്പനായിത്തന്നെ കാണണം എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ സാരം ('തത്ത്വമസി' — "നീ അത് തന്നെയാകുന്നു").
17 November 2026 [കൊല്ലവർഷം 1202 വൃശ്ചികം 1]
by: പ്രതി | PrAThI -aka- Pradeep | പ്രദീപ്
