എനിക്കും ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്കും ഇടയിൽ ഒരിക്കൽ നിന്നിരുന്ന മനുഷ്യൻ പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
പക്ഷേ എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നു മാത്രമല്ല, എന്റെ സുരക്ഷയും വഴികാട്ടിയും എന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ മതിലും നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴും വീട്ടിലേക്ക് ഫോൺ ചെയ്യുമ്പോൾ "അച്ഛനെന്തെടുക്കുകയാണ് എന്ന സ്ഥിരം ചോദ്യം" വിഴുങ്ങുന്ന അവസ്ഥ. അദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കാൻ ഫോണിലേക്ക് എത്തുന്നു,
എന്നിട്ട് യാഥാർത്ഥ്യം മന്ത്രിക്കുന്നു - അദ്ദേഹം ഇനി ഇവിടെയില്ല.
എന്നാൽ ഞാൻ എടുക്കുന്ന ഓരോ ചുവടും, ഞാൻ വഹിക്കുന്ന ഓരോ ശക്തിയും, അദ്ദേഹം എന്റെ ഉള്ളിൽ അവശേഷിപ്പിച്ച ഒന്നാണ്.
കാരണം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭാവത്തിലും, ഞാൻ ഇന്നും [അദ്ദേഹം പോയിട്ട് നൂറു ദിവസങ്ങൾ ആയ ഏപ്രിൽ മൂന്നാം തിയതി - 3rd April 2026 - ഇന്ന്] ശക്തമായി നിൽക്കാൻ കാരണം എന്റെ അച്ഛനാണ്.
പ്രതി - PrAThI
